Blog van een verweduwde pensionado die haar eerste boek uitgeeft.

15 januari 2015

Er stopt een grote vrachtwagen voor de deur. De chauffeur belt aan en meldt: “Ik heb een pallet boeken voor u”. Ik schrik. Natuurlijk weet ik dat vandaag mijn boeken afgeleverd zullen worden. Ik heb er 150 besteld. Dat is best veel. Om een indruk te krijgen hoeveel, heb ik boeken in m’n boekenkast geteld. De bestelling komt overeen met ongeveer vijf volle boekenplanken. Oké, het is een flinke stapel boeken, maar een pallet? De laadklep zakt naar straatniveau en dan komt het kleinste houten palletje tevoorschijn dat ik ooit heb gezien. Er staan acht dozen op. De chauffeur pakt de dozen er stuk voor stuk vanaf en geeft ze aan mij; ik stapel ze op in de hal. Daar vallen ze in het niet bij de dozen met kranten die klaar staan voor het oud papier dat de gemeente vanavond op komt halen.

Toch geeft het een spannend en trots gevoel. Mijn boek is nu echt klaar: geschreven, herschreven, gecorrigeerd, bijgesteld, omslag ontworpen, geproefdrukt, weer gewijzigd en dan eindelijk gedrukt en afgeleverd. Ik loop naar de banketbakker iets verderop in de straat en koop een gebakje. Het heeft iets triests om je eentje taart te eten om te vieren dat je boek klaar is. Tegelijkertijd geeft het een goed gevoel: ook al kan Henk niet meer meegenieten, ik vier dit feestje wel!

En dan begin ik met het opstarten van mijn eigen uitgeverij. Twintig boeken wil ik weggeven. Ik schrijf in elk boek een opdracht en verpak ze in mooi art deco papier. Ze vormen een fleurige stapel. Aan vrienden en familie heb ik in mijn nieuwjaarskaart geschreven dat het boek klaar en te bestellen is. Als antwoord krijg ik twaalf nieuwjaarskaarten, telefoontjes en e-mails met het verzoek of ik het boek op wil sturen. Ik koop luchtkussentjesenveloppen en postzegels. Nu start het lopende-band-werk: naam en adres op de enveloppe schrijven, boek met begeleidend schrijven en rekening er in stoppen, goed dicht plakken, postzegels er op en verzendlijst bijwerken. En dan ligt de hele wiebelige stapel klaar om te verzenden.

DSC01334

Het wachten is nu alleen nog op de website. Die staat vermeld op het boek en moet natuurlijk klaar zijn voordat ik de boeken verstuur. Het doel van de website is informatie te bieden en te verzamelen over de specifieke situatie waarin rouw en pensionering samenvallen. De inhoud van de website zit in m’n hoofd. Nu nog er voor zorgen dat die voor 31 januari op het scherm komt. Want dan is mijn boekpresentatie!

Tokel de Vries